“Hardloopgekkie”

Deze bijnaam, die de titel van deze blog is geworden, kreeg ik van mijn (half)zusjes. In maart 2023 ging we samen, een langgekoesterde wens, naar Fins Lapland. En daar moest natuurlijk ook hardgelopen worden. Veel. Dus op een ochtend vertrok ik vroeg, voor een flink rondje. Voor de zekerheid hadden we met zijn allen locatiedeling aangezet. Je weet maar nooit wie er ineens op een eenzaam uitstapje wordt verrast door metersdiepe sneeuw ofzo. Toen mijn stipje op de kaart na een paar uur ploegen door de sneeuw eindelijk weer in de buurt van ons onderkomen kwam, verwachtten mijn zusjes me ieder moment binnen te horen komen. Maar huh, wat gebeurt daar nou? Het stipje gaat straal aan het huisje voorbij. “Tja, ik was al zo ver op pad, nog een klein rondje door het dorp en ik had een arctische halve marathon te pakken. Die kans kan ik toch niet laten liggen?” 🤷 “Ehhh, oke. Hardloopgekkie.”