Etappe 3: Aiguilles Rouges naar Becs de Bosson (33 km, 2300 hoogtemeters)

Veel trail, weinig running. :-) Vandaag was de langste etappe, en degene met de meeste hoogtemeters. En dat na al twee keer 30+ kilometer, dat voelde ik wel hoor. Er zat ook veel dalen in de route, en dan kon ik nog wel een beetje snelheid maken (sneller dan 10 minuten per kilometer noem ik hardlopen hier!), maar de meters omhoog bepaalden toch voornamelijk het tempo. Morgen staat er slechts 17km met minder dan 1000 hoogtemeters op de planning, dus dan ben ik hopelijk vroeg in de volgende hut en kan ik even bijkomen.

Toch ging vandaag goed. De omgeving was weer prachtig, omlaag door puinhellingen, daarna alpenweiden met veel koeien en marmotten, en tenslotte door het bos naar het dal. Dat nog steeds op 1400 meter ligt hier, overigens. Daar in Evolène heerlijk geluncht, snacks bijgevuld en twee jongens ontmoet die ik ook bij de Cabane d’Essertze was tegengekomen. Zij hadden een iets kortere route genomen (overnachting in het dal in Arolla, waar ik gister nog weer omhoog ging), maar liepen globaal dezelfde richting. Zij sloegen op een gegeven moment af omhoog, waar ik eerst nog wat verder richting Rhônedal liep alvorens omhoog te gaan. Na een lange klim van 1600 hoogtemeters, kwam ik ze vlak voordat ik bij de hut was weer tegen. Ze liepen nog wat door, want ze vonden de hut te duur, en ze mochten niet voor de deur kamperen. Zou ook wel erg koud geweest zijn, denk ik.

Nu voldaan nog even Strava vullen, en dan aanschuiven voor het avondeten. Ik denk dat er zo veertig mensen zijn hier, het lijkt wel een stadscafé zo druk en gezellig. Ik heb nog geen Nederlands gehoord trouwens. De Amerikanen zijn hier het luidst. ;-)