Etappe 6: Zinal naar Turtmannhütte (19 km, 1650 hoogtemeters)

Gister was rustdag, en tegen iedereens verwachting in (wie zich aangesproken voelt…) heb ik me er redelijk aan gehouden. Voor de afwisseling eens met de kabelbaan omhoog om het de dag daarvoor gemiste uitzicht bij Sorebois te bekijken. Daarna in een kabelbaan met glazen bodem (!) afgedaald naar Grimentz, mooi oud dorp is dat. Dan met de kabelbaan weer terug, een klein stukje mountainkart naar beneden, en tenslotte nog even naar het zwembad. In mijn hardloopshorts, want een zwembroek van 30 euro moeten kopen zou het effect van gratis naar het zwembad mogen weer teniet doen. O, en daarna moest ik nog uit eten, vervelend allemaal, zo’n rustig.

De route van vandaag was (alweer) mooi. Eerst een lange klim (3 kilometer van gemiddeld 20%, even vlak, en daarna nog zo’n stuk) omhoog naar de Col de la Forcletta. Vanaf daar gaat alles in het Duits verder. En blijkbaar zijn de Duitstalige stenen net anders dan de Franstalige stenen, want die probeerden me ineens pootje te haken. Nadat ze me al twee keer gewaarschuwd hadden, maar ik te koppig bleek om mijn voeten hoger op te tillen, was de derde keer raak. Bam, plat voorover tegen de grond. Gelukkig bleef de schade beperkt tot een kleine schaaf op mijn knie, en kon ik gewoon verder.

Na nog een klimmetje van 500 meter naar de hut, nam ik om 14.00 uur lekker plaats op het terras. Niet veel later schoof er een familie/vriendengroep uit Luzern aan, en uit licht schuldbesef van het verstoren van mijn rust, werd er al snel een glas wijn voor me neergezet. Dat hielp helaas niet volledig om het Zwitserduits te verstaan, maar het werd wel gezellig.

Zoals ik inmiddels gewend ben, volgde er weer een goede avondmaaltijd (soep, salade, spaghetti bolognese met linzen en chocoladecake toe) in het gezelschap van Zwitsers, Duitsers en een Amerikaan, die ook de Via Valais loopt.

Nu om 21.00 gaat het lichtje weer uit. Morgen om 6.00 uur ontbijt en daarna richting de Barrhorn op 3610 meter hoogte.