Aftellen

Over precies een maand stap ik in de trein naar Zwitserland. En over tien dagen klap ik mijn werklaptop dicht, om die vervolgens bijna drie maanden dicht te laten. Eindelijk.

Ik ben wel een beetje klaar met aftellen. In januari zette ik een aftelwidget op mijn telefoon; toen duurde het nog meer dan 200 dagen voor ik zou gaan. Toen begon ook het (af)tellen. Zestig, zeventig, tachtig kilometer deze week. Drie weken tot de herstelweek. Duizend, tweeduizend of drieduizend hoogtemeters.

En de heuvels. Duizend hoogtemeters in Nederland is geen leuke route. Duizend hoogtemeters gaan op de stairstepper. Dat is minuten aftellen, een stuk of vijftig. En oke, dat is precies de tijd van een aflevering Breaking Bad (leuk om weer te zien; voor een volledig nieuwe serie heb ik net niet de aandacht terwijl ik aan het sporten ben), maar het is vooral aftellen.

Duizend hoogtemeters kunnen ook buiten, op mijn favoriete heuvel, de Heuvel Zonder Naam bij Leersum. Duizend hoogtemeters betekenen zestig keer de HZN bedwingen. Dat is pas aftellen. Of optellen, whatever. Het geeft een beetje een gevangenisgevoel, eindeloos turven tot het voorbij is. Maar binnenkort breek ik uit, en dan hoef ik iedere klim die ik tegenkom maar één keer te doen. Ik kan niet wachten!